บทที่ 2 ตอนที่ 1 ร้อนเงิน
ตอนที่ 1 ร้อนเงิน
Zero (ศูนย์รวมความบันเทิง ตื่นเต้น เร้าใจ)
กฎเหล็กห้ามฝ่าฝืน
- ผู้เข้าเล่นต้องมีอายุ 25+ ปีขึ้นไป เท่านั้น
- เงินเดิมพันขั้นต่ำ 100K+ (หนึ่งแสนบาทไทยขึ้นไป)
- กรณีที่หมดตัว ไม่มีการคืนเงิน (อุ้ม ทิ้ง)
- ของมีค่าตีราคาตามตลาด (รวมไปถึงร่างกาย)
อ้อแอ้ยืนอ่านกฎเหล็กของสถานที่อโคจรด้วยความตื่นเต้น นานหลายวันที่เก็บหอมรอมริบจากบ่อนเล็ก ๆ ก้าวขึ้นมายังบ่อนใหญ่อย่าง กาสิโนZero
"มีเงินเท่าไหร่ ?"
"สามแสน" มือเล็กหยิบเงินสดออกมาสามปึกตบไปที่ฝ่ามือสวยมองการ์ดด้านหน้าด้วยสายตาเย่อหยิ่ง ตัวเธอเองค่อนข้างมั่นใจในรูปลักษณ์หน้าตา และการวางตัว ทำให้เธอสามารถเข้าไปยังกาสิโนแห่งนี้ได้เลยโดยไม่ต้องตรวจบัตรประชาชนให้ยุ่งยาก
อย่างแรกที่เธอทำเมื่อเข้าไปถึง..นั่นคือการเดินดูลาดเลา 'มีทางออกสองทาง' เมื่อเดินไปหยุดดูที่โต๊ะไฮโซเธอสังเกตเห็นความผิดปกติของชายใส่เสื้อแดง หางตาเหลือบไปเห็นไพ่ใบหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อทำเอาเธอหัวเราะในลำคอ
ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาพึมพำเสียงเบา 'อ่อนแอก็แพ้ไป'
อ้อแอ้เลือกเดินดูเรื่อย ๆ หามุมอับก่อนจะเลือกนั่งลงตรงนั้นและหยิบเงินออกมาวางตรงหน้า ไม่นานนักดีลเลอร์(ผู้แจกไพ่)ก็เปลี่ยนเงินสดตรงหน้าให้กลายเป็นชิปสำหรับเดิมพันในตาต่อไป
เธอเลือกเล่นไพ่เท็กซัส ช่วงแรกวางเดิมพันหลักพันเพื่อหยั่งเชิงจนเธอค่อนข้างมั่นใจว่าตัวเองสามารถพลิกเกมได้จึงเริ่มเพิ่มเงินมากขึ้นเรื่อย ๆ จนหมดหน้าตัก
อ้อแอ้สามารถชนะในรอบสิบตาแรกได้ด้วย AA นั่นจึงทำให้ชิปรอบโต๊ะถูกย้ายมาหยุดตรงหน้าเธอ สายตาทุกคู่หยุดมองที่เธอเพียงผู้เดียวด้วยความไม่พอใจ
สาวน้อยหอบชิปไปแลกเป็นเงินสดได้มาราว ๆ ล้านเศษไม่รวมเงินทุนของเธอ เมื่อเงินสดถูกเก็บลงในกระเป๋าเธอจึงเดินเลี่ยงออกไปยังบ่อนด้านข้างกาสิโน เพื่อไปนั่งเล่นน้ำเต้าปูปลาคลายเครียด ตาละร้อยแทน..
"พรุ่งนี้มาอีกไหม ?" การ์ดด้านหน้ากาสิโนเดินมาถามอ้อแอ้ที่หรี่ตาลุ้น
"มา มาอีกหลายวันร้อนเงิน" ตอบปัดไม่แยแส ปัดมือให้ออกไปซะเมื่อได้คำตอบแล้ว
ห้องเช่า..
"มันก็ไม่แย่นะ แป๊บเดียวได้เงินเป็นกอบเป็นกำ แต่ถ้าเล่นอีกหน่อยลักไก่อีกทีคงโดนตีตาแตก" พูดพลางหัวเราะคิกคักอยู่หน้ากระจกเพื่อลบเครื่องสำอางและถอดเสื้อผ้าราคาพันต้น ๆ ที่ใส่อยู่ออกไปกองบนพื้น
เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูสั่นครืดทำให้เธอรีบเดินไปฉวยเพื่อกดรับสายคนสำคัญ
(ไปนานเลยหรอ อยู่คนเดียวได้แน่นะ)
"ได้สิจ๊ะแม่ แม่ไม่ไว้ใจหนูหรอ หนูมาทำงานนะ" ตอบกลับผู้เป็นแม่เสียงอ่อนเสียงหวานให้ท่านสบายใจ
(อย่านานนักล่ะบ้านมันเงียบ)
"คิดถึงหนูใช่ไหมจ๊ะ เดี๋ยวจะรีบทำรีบกลับนะแม่จ๋า รอทำกับข้าวอร่อย ๆ ให้หนูกินด้วยนะ"
(รอทำอยู่)
"แม่ดูแลตัวเองด้วยนะ รักแม่นะ"
(อืม รักเหมือนกัน)
"หนูวางก่อนนะจ๊ะ จะรีบไปอาบน้ำเข้านอนแล้วพรุ่งนี้ว่าจะไปดูงานแต่เช้าเผื่อได้เงินครบไวจะได้กลับเลย"
อ้อแอ้กดวางสายผู้เป็นแม่ด้วยรอยยิ้ม พลางเปิดดูยอดเงินในบัญชีนั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกมีกำลังใจ
วันต่อมา..
วันนี้อ้อแอ้เดินเข้าไปได้เลยการ์ดคนเดิมเปิดประตูต้อนรับเป็นอย่างดี ทว่าคราวนี้เข้าไปนั่งนานกินเวลาไปกว่าหกชั่วโมง ได้มาเสียไปได้มาเสียไปทำเอาเธออารมณ์สวิงไม่น้อย หลังจากที่ได้กำไรมาสองแสนเธอจึงเลือกหยุด เพราะคิดว่าวันนี้ดวงไม่เข้าข้าง
เซียนลักไก่เจอเซียนลักไก่ที่กล้าวางเงินหนักกว่านั่นจึงทำให้เธอเลือกถอย..
"ก็พอได้ทุนคืนดีกว่าเสีย" ไหวไหล่ไม่ยี่หระ พูดปลอบใจตัวเองหากเธอเล่นในบ่อนแถวบ้านคงต้องนั่งข้ามวันข้ามคืนกับเงินจำนวนนี้ เผลอ ๆ กินเวลาไปหลายวัน
ที่นี่ดีหน่อย..ได้แล้วได้เลย แต่เสียแล้วก็เสียเลยเหมือนกัน อย่าคิดโลภเชียวอันตราย!!
วันต่อมา..
"วันนี้ต้องได้นะ ไม่ได้จะหยิกเป็ดเข้าให้!!" พูดพลางยกมือไหว้ท่วมหัวก่อนเดินเข้ากาสิโน
"..." ตาคู่สวยเหลือบไปเห็นผู้ชายหน้าตาดีที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ด้านหลังมีลูกน้องยืนเรียงรายสองถึงสามคน เพียงเท่านั้นสามารถทำให้เธอเลือกเปลี่ยนโต๊ะได้เลยแบบไม่ลังเล
"นั่งโต๊ะนั้นคงโดนต้มจนเปื่อย.." พึมพำเดินออกไปดูโต๊ะอื่น
